Same testy zostały podzielone na etapy. Jak informują twórcy Star Wars: The Old Republic na oficjalnej stronie internetowej tytułu, każdy chętny ma jeszcze szansę dołączyć do ekipy testerów. Jedyne wymogi jakie musi spełnić to bycie mieszkańcem Ameryki Północnej i ukończenie 18 roku życia. Jeśli nie stanowią one dla Ciebie problemu to myślę, że warto byś uczestniczył w beta-testach gry.

Warto przypomnieć, że Star Wars: The Old Republic to na dzień dzisiejszy oczko w głowie BioWare, z którego jak na razie są bardzo dumni. Twierdzą, że będzie to z pewnością jedno z najlepszych RPG jakie kiedykolwiek stworzyli.

Dla przypomnienia podam, że czas w jakim ma się rozgrywać akcja SW: TOR to 3600 lat przed wydarzeniami znanymi nam filmu będącego dziełem LucasArts.

Na premierę gry według aktualnych informacji przyjdzie nam poczekać jeszcze do wiosny przyszłego roku. Tym bardziej jest szkoda, że w betę mogą grać tylko amerykańscy gracze.

Dawno, dawno temu…

Akcja gry rozpoczyna się w 2183 roku. Ludzie od kilku lat zaczęli eksplorować galaktykę. Zostali także dostrzeżeni przez Radę, która swoją siedzibę ma w Cytadeli. Cytadela to ogromna baza w której każda rasa ma swojego ambasadora. Została ona zbudowana przez tajemniczych Protean, którzy raptem zniknęli ze Wszechświata okrągłe 50.000 lat, nie pozostawiając po sobie prawie żadnych śladów. I tu właśnie poznajemy Sheparda, naszego głównego bohatera, tej epickiej opowieści. Komandor Shepard ma właśnie wykonać swoją pierwszą misję na pokładzie Normandy. Ta misja ma przybliżyć go do zostania Widmem czyli specjalnym agentem Rady. W wykonaniu misji przeszkadza mu Saren i armia gethów. Shepard postanawia złapać Sarena który zdradził Radę, ale to co ma się wydarzyć wkrótce, przekracza najśmielsze sny. Cała galaktyka jest w niebezpieczeństwie i to właśnie Shepard musi ją uratować.

Fabuła od pierwszego momentu jest emocjonująca i pozostaje taka aż do napisów końcowych włącznie. Od pierwszych chwil mamy przeczucie że będziemy brać udział w epickich wydarzeniach i w tej kwestii nie mylimy się.

Shepard dla każdego

Przed samą fabuła gry będziemy zmuszeni stworzyć swojego prywatnego Sheparda. Mamy możliwość wybrania mężczyzny jak i kobiety i zmienienia mu praktycznie całej twarzy, więc nic nie stoi na przeszkodzie aby zmienić kolor włosów czy rozmieszczenie oka. Potem przychodzi czas na wybranie historii naszego bohatera, najpierw wybieramy miejsce urodzenia, a później wydarzenia z jego pierwszej misji. W obu przypadkach mamy możliwość wybrania jednej pozycji z trzech. Jest to bardzo istotne co wybierzemy, bo od tego będzie zależało jak niektórzy NPC będą nas traktować, jak do nas zwracali. Później przychodzi czas na wybranie klasy dla Sheparda. Do wyboru mamy ich sześć, z czego trzy to klasy podstawowe, a pozostałe to mieszanki poprzednich. Zatem żołnierz to typowy wojownik z gier fantasy, jest on silny i wytrzymały. Inżynier to klasa defensywna, która jest niezbędna w drużynie, bo dzięki niej mamy dostęp do terminali i zamkniętych pojemników. Adept dzięki swojej biotyce potrafi manipulować swoim oponentem, jest to odpowiednik czarodzieja. Szpieg to połączenie żołnierza i inżyniera. Strażnik to fuzja inżyniera i adepta. Natomiast szturmowiec łączy żołnierza i adepta. Gdy już zdecydujemy się na jedną z klas czeka nas fascynująca przygoda.

Zadania i galaktyka

W Mass Effect mamy do wykonania raptem kilkadziesiąt zadań głównych przez co grę można ukończyć już 10 godzin. Jednak w tej grze jak i innych RPG-ach mamy możliwość wykonania szeregu misji pobocznych. W ME jest ich pełno i prawie na każdym kroku ktoś potrzebuje naszej pomocy. Często są to zadania gdzie musimy się udać we wskazane miejsce i użyć naszej siły perswazji. Po tym jak obejmiemy dowodzenie nad statkiem Normandy, będziemy mieli możliwość użyć galaktycznej mapy. Często zdarzają się misję z cyklu „Niezbadany Świat” w którym musimy udać się na jakąś planetę i zbadać różne rzeczy. Mapa galaktyki dzieli się na ogólną gdzie pokazany jest cały Wszechświat, później są gromady, następnie układy i w końcu planety. Prawie w każdym układzie jest chociaż jedna planeta na której można wylądować. Możemy również badać planety aby uzyskać rożne surowce jak np. metal. Cała galaktyka jest ogromna, szkoda tylko że możemy wylądować na kilku planetach, bo ilość planet wizyjnie robi wrażenie.

Umiejętności i pomocnicy

Jak w dobrym RPG-u tak i tu za wykonane zadania dostajemy punkty doświadczenia, co umożliwia nam awanse na wyższe poziomy. Shepard maksymalnie może „levelować” do 60 poziomu, ale za pierwszym razem możemy zdobyć 50 lvl. Za każdy awans dostajemy punkty które wymieniamy na umiejętności. Każda klasa postaci ma odmienne umiejętności które należy rozwijać aby polepszyć nasze statystyki w walce czy w obronie, dzięki czemu nasz bohater na 60 lvl może być nieźle napakowany. Podczas całej gry do naszej drużyny dołączy sześć odmiennych postaci którzy również mogą awansować. Możemy wybrać tylko dwójkę pomocników, dlatego umiejętności całej drużyny muszą się dopełniać. Każda z klas ma tyle umiejętności do rozwinięcia że ciężko jest je wszystkie rozwinąć, dlatego już od początku musimy mądrze wybierać.

Walka i wyposażenie

Walka w Mass Effect jest szybka, dynamiczna i taktyczna. Każdy pojedynek składa się z wymiany ognia i użycia mocy biotycznych. Podczas walk tryb gry zmienia się na tradycyjnego FPS-a z celownikiem na środku ekranu. Do wyboru mamy cztery rodzaje broni: pistolety, karabiny, strzelby i karabiny snajperskie, a dodatkowo dostajemy jeszcze granaty. Naszej drużynie możemy wydawać proste polecenia jak atak, obrona itp. A także wskazywać cele na które nasi pomocnicy mają atakować. Walki są ciekawe i bardzo szybki, każda zwykłą strzelanina kończy się po kilkudziesięciu sekundach. Gdy odniesiemy rany leczymy się za pomocą medi żelu. Każdą z broni lub pancerzy możemy ulepszyć, aby była bardziej skuteczna. Ulepszenia dotyczą także amunicji.

Konwersacja

W ME rozmowy są zrobione bardzo nowatorsko i praktycznie nie wiemy czy na pewno dobrze wybraliśmy. Podczas rozmowy mamy aż trzy wybory dalszych dialogów. Nie mamy tu wprost napisane co powie nasza postać tylko sugeruje nam one postawę która określa czy zwrócisz się do danej postaci uprzejmie, ozięble czy też po chamsku. Czasami May również możliwość użycia perswazji jak urok czy zastraszania. Sposób rozmowy wpływa głównie na punkty Idealisty lub Renegata. Jednak te punkty nie mają większego wpływu na dalsze rozmowy.

Ibłędy tu są….

A mogło być tak pięknie, niestety nawet BioWare robi w swoich grach duże błędy. Bardzo ciężko steruje się pojazdem MAKO, który pomimo że sterujemy identycznie jak Shepardem, pojazd zachowuje się dziwnie i jest bardzo wyczulony na nawet najmniejsze naciśnięcie skrętu. Niestety niektóre misje główne będziemy musieli ukończyć za pomocą MAKO, więc trzeba się najpierw przyzwyczaić do prowadzenia. Szkoda także że jak już wcześniej pisałem możemy eksplorować tylko kilka planet z całego układu. One aż proszą się o odwiedzenie. Zdarzają się również monotonne misje poboczne, ale na szczęście ich jest w mniejszości. Te wszystkie błędy to nic w porównaniu z ekranami wczytywania. Gra wczytuje się prawie wszędzie, nie raz będziemy się denerwować na to że po raz któryś znowu widzimy „wczytywanie”, na szczęście takie ekrany rzadko kiedy pojawiają się podczas walk.

Co tak nam pięknie wygląda i gra

Grafika jak i muzyka stoją na naprawdę bardzo wysokim poziomie, wszystko wygląda świetnie, animacje się nie tną, a modele i tekstury postaci wyglądają rewelacyjnie. Od samego początku widać że gra utrzymana jest w kolorystyce granatu i fioletu dzięki czemu zyskujemy dodatkowy klimat. Wszystkie dźwięki również zostały bardzo dobrze dobrane, a kawałki wpadają w ucho. Do dziś nucę sobie pod nosem muzykę z utworu który pojawia się w napisach końcowych. Muszę niestety tutaj napisać że głosy komandora/komandor Shepard w które rolę wcielili się Marcin Dorociński i Magdalena Różczka, wypadają bardzo słabo, są one drętwe i mówią swoje kwestie bez żadnych uczuć. Na szczęście reszta głosów z dubbingu to starzy wyjadacze i mają oni duże doświadczenie w podkładaniu głosów, dlatego reszta spisała się świetnie.

Jak widać najnowsze dzieło BioWare jest grą naprawdę rewelacyjną, wszystkie minusy nie są na tyle poważne aby zepsuć przyjemność z gry. Nie ma na co czekać, wcielaj się w Sheparda i ratuj wszechświat, w końcu nie możesz zawieść wszystkich mieszkańców galaktyki.

Dokładnie dwa lata później Jade Empire trafił na PC w rozszerzonej wersji. Tym razem tytuł brzmi Jade Empire: Edycja Specjalna. Posiadacze pecetów dostali grę większą i ładniejszą, a co najważniejsze z poprawionym sterowaniem.

Już na samym początku rozgrywki musimy wybrać swojego bohatera którego pokierujemy do końca gry. Mamy do wyboru sześć postaci z tego 3 mężczyzn i 3 kobiety, z tego każdy z nich posiada inne umiejętności. Zatem mamy bohaterów którzy specjalizują się w magii inni w walce a jeszcze inny są umiarkowani czyli są najbardziej wyważeni z nich wszystkich. Wybór umiejętności nie ma znaczenia, bo gdy weźmiemy bohatera specjalizującego się w magii zawsze możemy go przerobić na mistrza w walce wręcz, dlatego ja proponuję kierować postacią która najbardziej spodobała ci się z wyglądu. Oczywiście nic nie stoi na przeszkodzie, aby od razu zmodyfikować umiejętności wybranego bohatera, tak aby najbardziej ci one odpowiadały. Gdy już dokonamy wyboru naszego bohatera czas zagłębić się w fabułę.

Akcja gry dzieje się w starożytnych Chinach, a fabułą oparta jest na chińskich mitach i legendach, gdzie magię spotkamy na każdym kroku, a potwory to codzienność w życiu starożytnego Chińczyka. Przygodę rozpoczynamy jako najlepszy uczeń szkoły prowadzonej przez naszego mistrza i mentora Li, nasz trening powoli dobiega końca. Pech chciał że wioska i szkoła zostały zaatakowane przez tajemniczych piratów i oczywiście my musimy ją uratować. Praktycznie od tej napaści zaczyna się główny wątek gry, który z początku może wydawać się nudny, to po kilku godzinach z grą zmienicie zdanie. Fabuła opowiadana jest bardzo ciekawie, a pod koniec gry trudno się oderwać (ja ostatnie cztery rozdziały przeszedłem w jeden dzień). Jak w każdej epickiej przygodzie mamy zdrady, zemsty i walkę dobra ze złem. Gra podzielona jest na siedem rozdziałów z tego tylko pierwsze cztery są dosyć długie, ale za to ostatnie trzy są najciekawszymi, w których co chwila są jakieś niespodziewane zwroty akcji.

W grze mamy możliwość poznać 7 oryginalnych i widowiskowych stylów walki, 4 szkoły magii i 4 style transformacji w demona, z tego każdy się do siebie bardzo różni. Mamy pięć głównych styli czyli: styl walki wręcz, styl wsparcia, styl broni, styl magiczny i styl transformacji. Walki wręcz to chyba nie trzeba wyjaśniać, zadaje się wiele obrażeń oponentowi przy czym jest bardzo widowiskowy, styl wsparcia służy jako pomoc w walce np. możemy spowolnić naszego przeciwnika tak jakbyśmy włączyli bulle-time. Styl broni jak sama nazwa wskazuje będziemy siekać adwersarzy bronią białą, najczęściej katanami, przy używaniu tego stylu zużywa nam się pasek skupienia o czym zachwalę. Styl magiczny to coś w rodzaju broni dystansowej czyli możemy rzucać w przeciwników popularne we wszystkich grach RPG Fireballe, są one skuteczne, nawet w walce z kilkoma wrogami na raz. Ostatni ze styli to styl transformacji, najbardziej użyteczny i śmiercionośny. W grze możemy spotkać kilka demonów na swojej drodze, gdy zabijemy takiego, będziemy mogli się w niego przemienić ze wszystkimi jego umiejętnościami, co oznacza że żaden z przeciwników nie da rady nas wtedy pokonać, polecam od razu po dostaniu tej umiejętności dodawać do niej punkty doświadczenia, ponieważ szybko przekonacie się że to najlepsza umiejętność w całej grze. Niestety walka wtedy staje się za prosta, wystarczą dwa- trzy uderzenia i po oponencie. Szkoda że transformacja trwa tak krótko bo zużywa nam pasek many, który także polecam dodawać do niego punkty doświadczenia.

W grze mamy trzy najważniejsze cechy czyli: ciało, duch, i umysł. Ciało odpowiada za naszą odporność w walce, jest to klasyczny pasek życia, czyli jeżeli spadnie on do zera, giniemy. Kolejny to duch czyli tak zwany pasek chi, który odpowiada za magię w grze i przemianę w demona. Ostatnia to umysł, który decyduje o zdolnościach umysłowych, przydaje się bardzo gdy chcemy używać stylu broni białej i gdy użyjemy „bulle-time” czyli od tego paska zależy jak długo będziemy mogli spowolnić czas. Każda z tych atrybutów wpływa na umiejętność rozmowy których też mamy trzy, a są to: urok, intuicja i zastraszanie. Od tych umiejętności bardzo wiele zależy, bo w grze częściej będziemy musieli wygrywać bitwę w rozmowach niż w użyciu przemocy. Urok to oczarowanie rozmówcy, okazując mu przyjazne nastawienie, dolność ta oparta jest na atrybutach ciała i umysłu. Intuicja to przekonanie rozmówcy przy pomocy rzeczowych argumentów, ta zdolność oparta jest na umyśle i duchu. Zaś zastraszanie to grożenie rozmówcy tak aby zaczął się nas bać, oparta jest na ciele i duchu. Właściwie to te umiejętności są najważniejsze w grze, bo dzięki udanej rozmowie unikniemy wielu ciężkich walk.

Jak w KOTOR-że tak i tu mamy dwie ścieżki: otwartej pięści i zaciśniętej pięści. Są to odpowiedniki dobra i zła, od nas zależy jaką ścieżką pójdziemy i jak będziemy rozwiązywać questy w grze, czy np. uratujemy wieśniaka czy sami go zabijemy, tak właśnie będziemy kreowali naszą postać.

W Jade Empire na naszej drodze stanie wielu przeciwników do pokonania, będą w nich ludzie jak i potwory a na wielkich i potężnych demonach kończąc, z tego każdy rodzaj oponentów ma inny styl walki i do każdego my będziemy musieli wybrać inny styl. Przeciwników jest dosyć sporo i na pewno będziemy mieli jeszcze wiele okazji do pokazania im gdzie ich miejsce.

Prawie na początku gry mamy okazję zdobyć amulet za pomocą którego będziemy mogli używać zdobyte w grze klejnoty. Co kilka rozdziałów nasz amulet będzie dostawał więcej miejsc na klejnoty, zaczniemy od trzech, a po pięciu kończąc. Każdy z amuletów dodaje nam coś do atrybutów lub umiejętności, ale są i takie które nam odejmują kilak punktów z atrybutów na rzecz innego atrybutu. Całkiem nieźle pomyślanym patentem jest porządkowanie klejnotów od najlepszego do najgorszego, dzięki czemu będziemy wiedzieć który da nam najwięcej, a które są bezużyteczne.

Kolejnym nawiązaniem do KOTOR-a są towarzysze, których w Jade Empire jest sporo, od posługujących się magią do wielkich wojowników, z tego każdy ma swoją ciekawą i intrygującą osobowość. Nawet czasami będziemy mogli pokierować naszym towarzyszem (chyba dwa razy).

Oprawa graficzna jak i dźwiękowa stoją na wysokim poziomie, nawet teraz gdy mamy takie hity graficzne jak Crysis czy Unreal Tournament III gra wygląda przyzwoicie. Tekstury może nie są tak imponujące jak rok temu, ale już piękne bajkowe lokacje mogą się bardzo spodobać. Muzyka jest również iście bajkowa, która nawet jako osobny soundtrack robi wrażenie.
Skoro gra jest taka świetna to co w niej jest nie tak? Otóż długość gry, grę można ukończyć juz w 15 godzin, co w dzisiejszych czasach jest wynikiem standardowym, ale tą grę zrobił BioWare który nie produkuje krótkich gier. Innych błędów raczej nie zauważyłem, można było poprawić bardziej grafikę, ale to tylko taki szczególik. Szkoda także że w grze nie mamy pełnej swobody, gra jest całkowicie liniowa.

Podsumowując ,każdy fan gier RPG musi ją mieć po to aby przeżyć kolejną epicką przygodę.