Niespecjalnie zważywszy na fakt, że poza mapami za 3 dolary sztuka nie dostajemy nic więcej. Poza tym jak już wspomniałem wcześnie dwie z map znane są graczom CoD 4 i prawdopodobnie tylko fanatyków tej gry przyciągną do zakupu packa. Dla nich, krótko napisze o tym jak charakteryzują je ich twórcy:

• Pierwsza mapa nazwana została „Bailout„. Przenosi ona gracza do wielkiego apartamentowca.
• Druga to Storm. Walczyć na niej będziesz w fabryce pełnej ciężkich maszyn.
• Następna zatytułowana została „Junkyard„. Jest to zaśnieżone złomowisko pełne rozbitych samochodów i stosów innego złomu.
• Dwie pozostałe, która pamiętają osoby grające w pierwszą część Modern Warfare to „Crash” (rozgrywka na niej ma miejsce w zurbanizowanym otoczeniu) i „Overgrown” (w jej przypadku przyjdzie Ci walczyć na zniszczonym opustoszałym terenie z niewielkimi zabudowaniami).

Akcja gry rozgrywa się dwadzieścia lat po wydarzeniach znanych z drugiej części. Pokonani Mephisto, Diablo i Baal mieli już nigdy nie zagrozić światu, jednak Kamień Świata który chroni mieszkańców Sanktuarium, został zniszczony. I znowu właśnie my musimy uratować Tristram od zagłady.

W Diablo III możemy wcielić się zarówno w mężczyznę jak i kobietę, mamy do wyboru pięć klas która jak na razie trzy pozostają tajemnicą. Wiemy że pojawi się znany z poprzednich części Barbarzyńca, jak i nowa klasa Witch doctor który poprzez swoimi mrocznymi mocami może ożywić zmarłych aby pomagali mu w walce. Barbarzyńca dostanie szereg nowych umiejętności, ale powrócą również znane z „dwójki”. Blizzard jak na razie nie wyjawił pozostałych klas, możliwe że szykują dla nas niespodziankę.

To co rzuca się na pierwsze spojrzenie jest przeniesienie Diablo w pełny trój wymiar, dzięki czemu gra została pod pasowana pod nowe standardy. Wszystko wygląda świetnie, grafika jest bardzo bajkowa przez co w Internecie powstały specjalne petycje o to aby Blizzard zrobił bardziej mroczniejszą grafikę, która będzie lepiej pasowała do tych realiów. Jednakże „Zamieć” nie zmieni grafiki i pozostanie taka jaka widać na screenach czy trailerach.

Niewiele również wiadomo o sieciowej rozgrywce Diablo III. Blizzarda jak na razie ogłosił że dzięki usprawnionemu, nowemu Battle.net będą dostępne tryby współpracy jak i konkurencji. Został zlikwidowany także player killing. Rozgrywka sieciowa na pewno zostanie usprawniona dzięki czemu grało się będzie jeszcze lepiej.

Nie znamy również nawet przybliżonej daty premiery gry, wiadomo tylko że pojawi się na sklepowych półkach wtedy kiedy będzie gotowa. Diablo III powstaje już od ponad trzech lat, ale podobno cały czas jest we wstępnej fazie produkcji.

Nowa część z serii Diablo zostanie wydany tylko na PC i Mackach. To zapewne wielki cios dla konsolowców, którzy przyzwyczaili się że każda nowa produkcja ląduje na ich platformy. Podobno Diablo III dało by się przenieść na konsolę, ale Blizzard nie chce tego zrobić.

Jak na razie pozostaje nam czekać na nowe informacje i screeny, bo gra ma małe szansę wyjść w tym roku.

Zmian wprowadzonych do tej części jest całkiem sporo. Na pierwszy ogień idzie ciekawsza i lepiej skonstruowana fabuła. Pomimo tego że akcja dzieje się w tym samym czasie to tym razem poznamy wydarzenia oczami Sykesa. Psycho dostaje misję znalezienia pewnego kontenera, w którym najprawdopodobniej ukryta jest głowica jądrowa. Głównym celem jest to aby powstrzymać Koreańczyków od zdobycia tego znaleziska, aby nie wykorzystali oni go w swoich nikczemnych planach.

Co ciekawe, walkę o kontener włącza się również trzecia strona konfliktu – obcy, zatem walka o ten „artefakt” będzie bardzo zacięta. Pomimo tego że akcja gry dzieje się w tym samym czasie co oryginalny Crysis, znajomość fabuły poprzedniczki nie jest wymagany aby spokojnie cieszyć się grą. Jednakże w pewien sposób pomaga w zrozumieniu niektórych wątków. Świetnie zrealizowane cut-scenki budują klimat gry. Pojawiają się one praktycznie zawsze na początku i końcu każdej z 7 misji. Co najważniejsze ukazują one akcję którą w żaden inny sposób nie została by tak efektownie pokazana, na szczęście nie są one długie jak załóżmy w japońskich produkcjach. Wraz z nową częścią i fabułą dostajemy bohatera którego bardzo dobrze znamy z poprzedniej części lecz nigdy nie mogliśmy się w niego wcielić. „Psychol” to bardzo wyrazista postać, która kocha szybką, widowiskową akcję, lecz z drugiej strony to bardzo uczuciowy facet. Jest nam łatwiej się z nim utożsamić niż z Nomandem, ponieważ zachowuje się on jak normalny człowiek. Jest on również w kilku miejscach zabawny na przykład gry próbuję przy każdej okazji przekazać Koreańczykom że jest brytolem, a nie jankesem. W skrócie miły facet z mocnym charakterem.

Sama rozgrywka miała być szybsza i dynamiczniejsza i to twórcom udało się w 100%. Nie istniej tu coś takiego jak wolno rozwijająca się akcja tak jak u poprzedniczki. Tym razem na każdym kroku coś się dzieje, czasami nawet panuje nieustanny chaos. Możemy rozwalać prawie wszystko, nawet cysterny dzięki czemu miara wybuchu jest na zdecydowanie większą skalę. Także lokację zmieniają się po każdej misji co nie daje nam efektu złudzenia że już tu byliśmy. Pojawiły się nawet etapy z zamarzniętą dżunglą, które wyglądają dużo ładniej niż w podstawce. Zróżnicowanie lokacji buduje lepszy klimat gry bo dzięki temu nawet same misję wyglądają nieco inaczej. Z bardziej dynamiczniejszą akcją łączy się to że dostajemy nowe zabaweczki jak i pojazdy za którymi możemy zasiąść. Oprócz dostępnych z poprzednich części broni jak pistolety, SCAR, FY71 czy świetny karabin Gaussa, tym razem dodatkowo dostajemy AY69 które są pistoletami maszynowi. Możemy trzymać w ręku dwa takie dzięki czemu na bliskich odległościach przeciwnik nie ma z nami szans. Kolejną nową pukawką jest FGL40 który służy jako granatnik, jednakże oprócz tego może działać jako zdalny detonator, ogólnie niebezpieczna zabawka. Każdy z nowych jak i starych broni możemy zmodyfikować według swoich upodobań, nadal jednak możemy nieść przy sobie tylko jeden rodzaj pistoletów, dwa rodzaje broni długich i jedną bazookę. Nie obyło się również bez nowych pojazdów, pierwszy z nich to poduszkowiec, który może poruszać się zarówno po ziemi jak i po wodzie, nie posiada on jednak wyposażenia w rezultacie czego nadaje się on jedynie do szybkiego przemieszczenia się z jednego miejsca na drugie.

Bardziej interesującym pojazdem jest wóz pancerny. Jest on bardzo wytrzymały na wszelkiego rodzaju pociski, dlatego siedząc w takim pojeździe możemy przez pewien czas czuć się komfortowo. Posiada on również zamontowaną na dachu broń przeciw pancerna dzięki czemu żaden przeciwnik jak i budynek nie jest nam straszny. Również w niektórych miejscach rozstawione są takie same działka przeciw pancerne, dlatego trzeba na nie bardzo uważać bo dwa celne trafienia i koniec gry. Amunicji rozsypanej w grze jest bardzo dużo, czasami aż za dużo. Z jednej strony jest to plus z drugiej minus. Na plus wychodzi to ze nigdy nie brakuje nam amunicji więc nie raz możemy iść niczym Rambo, nie bojąc się o stratę każdego naboju. Z drugiej strony gra staje się wtedy dużo prostsza, bo nie ma standardowej walki o każdy wystrzelony nabój. Skoro mamy tyle rodzajów broni i amunicji trzeba to jakoś wykorzystać, na szczęście na swojej drodze możemy spotkać pełno oponentów, co daje nam możliwość przetestowania każdej broni. Przeciwnicy najczęściej występują w dużej liczbie, szkoda tylko że nie powiększyła się liczba adwersarzy do pokonania. Znowu standardowo mamy do zabicia całą masę Koreańczyków, jak i istot nie z tej planety. Dużo większą uwagę skupiają bossowie, w całej grze występuje dwóch i są one takie same, lecz ich masa, wielkość i siła robią wrażenie. Nie są oni jednak tak wytrzymali jak na to wyglądają. Poprawione zostało również SI przeciwników, nadal zdarza im się zaciąć w niektórych miejscach, lub nas po prostu nie zauważyć, lecz tym razem zdarza się to dużo rzadziej. Skoro jest masa przeciwników to i nasz bohater musi mieć jakieś specjalne zdolności, a dokładniej kombinezon. Nano skafander umożliwia aż cztery różnego rodzaju umiejętności. Pancerz to umiejętność podstawowa, dzięki czemu po celnych trafieniach przeciwnika nie spada nam życie, lecz na początku energia skafandra. Kolejna to szybkość która jest bardzo przydatna gdy chcemy się szybko przemieścić z jednego miejsca na drugie. Siła daje nam jak sama nazwa wskazuję super siłę, dzięki której jesteśmy w stanie podnosić przeciwników i rzucać ich na kilkadziesiąt metrów. Najbardziej potrzebną umiejętnością jest maskowanie, dzięki któremu możemy zniknąć z oczu oponentów na kilka sekund. Także tryb multiplayer przeszedł zmiany. Tym razem instalujemy go z osobnej płyty, a cały tryb nosi dumną nazwę „Crysis Wars”. Grać możemy na zupełnie nowych 7 mapach jak i starych z poprzedniej części. Dostajemy także nowy tryb, oprócz znanych z Crysisa: Instant Action który jest zwyczajnym deathmatchem, Power Struggle który jest trybem bardziej skomplikowanym, bo polega on na przejęciu kilku punktów i zniszczeniu bazy przeciwnika, to tym razem możemy zdobywać fragi drużynowo, dzięki Team Instant Action który jest typowym znanym z wszystkich strzelanek drużynowym deathmatchem.

Crysis Warhead wygląda jeszcze ładniej niż oryginalny Crysis. Tekstury wyglądają naprawdę bardzo realistycznie, jak i cała dżungla. Efekt jest naprawdę piorunujący, niektóre momenty wyglądają jak ze zdjęcia. Także same wybuchy wyglądają bardziej okazalej. Również sama muzyka wpada bardziej w ucho i poprawia tylko klimat rozgrywki, wszystko pasuje tutaj idealnie.

Niestety nie obyła się bez bugów. Najważniejszy to bardzo krótki czas rozgrywki, gra może jest dynamiczniejsza ale te 7 etapów które można łącznie przejść w 5 godzin to dużo za mało. Również gra działa dużo gorzej od poprzedniej części, co prawda wygląda ładniej, ale kolejny upgrade komputera jest nieodzowny aby nacieszyć się grą na najwyższych detalach w wysokiej rozdzielczości. Można się również przyczepić do tego że wykonywanie misji jest nieco liniowe.

Podsumowując to kawał świetnego FPS-a który od początku tak powinien wyglądać Crysis, lecz krótki czas rozgrywki bardzo denerwuje, bo od gry za 100 zł spodziewamy się co najmniej dwa razy dłuższej zabawy. Fani poprzedniej części grę po prostu muszę mieć, co do pozostałych graczy to jeżeli lubię tylko szybką akcję znajdą się tu jak w domu. A na deser dostajemy ulepszony tryb multiplayer.

Teraz wszystko leży w naszych rękach i podejmowanych decyzjach, od tego zależy czy nasz klub będzie na ustach wszystkich kibiców i czy zostaniemy mistrzami. Ta część rzecz jasna zawiera mnóstwo dodatków, zmian i ulepszeń wynikających z opinii graczy i użytkowników for i stron internetowych poświęconych tej grze. Jedną z najlepszych i najbardziej oczekiwanych zmian jest trójwymiarowy silnik gry. W końcu wszyscy gracze doczekali się zmiany z dwuwymiaru, już nie muszą oglądać „kuleczek” biegających za piłką, ale widzimy piłkarzy. To chyba najlepsze ulepszenie wprowadzone w tej części. Kolejnym jest ulepszenie funkcji asystenta, który informuje nas podczas meczu o mocnych i słabych stronach zespołu, a także udziela wskazówek jak pomóc drużynie stać się najlepszą.

Piękna płeć mogła po raz pierwszy wybrać menedżerkę o własnych danych osobowych, a nie jak dotychczas tylko męskiego menadżera. Po raz pierwszy wprowadzono wywiady z mediami oraz czytamy różne plotki na temat transferów. Możemy się osobiście lub wysłać asystenta na konferencję prasową, na której wybieramy z możliwych odpowiedzi na pytania lub jeżeli chcemy wykazać swoją wyobraźnią i twórczością możemy własnymi słowami odpowiedzieć.

Do gry mamy dostępne 51 lig i ponad 350 tysięcy piłkarzy. Oczywiście wszystkie transfery są zaktualizowane i co jakiś czas wychodzą patche z aktualizacją. Polecam tą grę dla wszystkich osób, które chciałyby zobaczyć jak funkcjonuje klub od drugiej strony. Chyba każdy z nas marzył, żeby zostać Alexem Fergussonem czy Maciejem Skorżą.

Na pierwszy rzut oka, wydaje się, że jest to bardzo proste, ale w rzeczywistości jest zupełnie inaczej. Nasi przeciwnicy mają silne wojsko a ich spryt nie jeden raz wywoła wśród naszych szeregów zamęt. Sukcesem w tej dziedzinie będzie mądre rozporządzanie naszym wojskiem poprzez zastosowanie odpowiedniej taktyki, którą musimy opracować osobiście. Grze ta bardzo wciąga i poświęca się niej bardzo dużo czasu. Spowodowane jest to zadaniami, które sami ustalamy i sami musimy im podołać. Misje te są różne, od łatwych i przyjemnych do nieco trudniejszych i cięższych. To właśnie one czynią grę bardzo ciekawą. Przejdźmy teraz do oprawy graficznej. Grafika dobra, jak na tamte czasy, a przecież Microsoft nie zrobiłby byle czego nieprawdaż? A muzyka? Towarzyszy nam przez cały czas i jest ona przyzwoita jak na te lata, ale po jakimś czasie może Wam się znudzić.

Pora na podsumowanie. Grę tę uważam za przyzwoitą, wartej pogrania. Jest ona w sam raz dla graczy uwielbiających strategię typu Zeus czy inne. Na pewno Was wciągnie a czasu poświęconego jej nie pożałujecie. Tak więc nie traćcie czasu, zabierajcie się do gry!

W grze ścigać sie możemy na ponad 30 trasach z całego świata, każdy tor jest odwzorowany zgodnie z rzeczywistością, do wyścigów przygotowano 34 pojazdy podzielone na 13 klas. Zarówno klasy (Toca, DTM, LOLA, SEC, NEC itd.), jak i samochody (Peugeot 406 Coupe, Alfa GTV, Opel Astra, Audi TT, Subaru Impreza, Dodge Neon, Corvette Z06, Nissan Skyline, Mitshubishi Lancer, Austin Mini, Toyota Supra, Koenig C62 itp.) są zgodne z realiami.

Mamy do wyboru kilka trybów gry, lecz zdecydowanie najciekawszą opcją jest tryb kariery. Zlecenia otrzymujemy dość ciekawie bo przez… e-mail. Podpisujemy kontrakt i jeździmy cały sezon dla danego teamu. Gdy skończy się nam kontrakt zmieniamy drużynę i ścigamy się kolejny sezon zbierając punkty. Po zdobyciu odpowiedniej ilości punktów przenosimy się do wyższej klasy. Tryb kariery wzbogacony jest o przerywniki filmowe, które mile wypełniają czas między wyścigami i stanowią niejako fabułę gry.

Oprócz wyżej omówionej kariery do dyspozycji mamy: pojedynczy wyścig, próbę czasową oraz tryb wieloosobowy. Rozgrywając pojedynczy wyścig możemy wybrać sobie, w jakiej klasie chcemy się ścigać.

Grafika jest bardzo dobra. Ścigać się możemy maksymalnie z 30 komputerowymi przeciwnikami. Samochody zachowują się bardzo realistycznie, co dodatkowo przynosi radość z jazdy. Aby odnosić sukcesy podczas wyścigów, trzeba wcześniej dokładnie zapoznać się z torem i dobrze poznać nasze auto, szczególnie jeżeli wybraliśmy trudniejszy poziom gry.

Umiejętnie prowadząc samochód można zaserwować obserwatorom wspaniałe poślizgi, przepychanki z innymi graczami i inne tego rodzaju rzeczy. Oczywiście przeciwnik nie pozostanie ci dłużny i wypchnięty z toru będzie się starał ci oddać.

Toca Race Driver prezentuje się bardzo dobrze i daje satysfakcje zarówno początkującym jak i doświadczonym graczom.

Akcja rozgrywa się w dalekiej przyszłości gdzie ludzkość od wielu dziesięcioleci toczy boje z zaciekłą rasą Covenantów . Głównym bohaterem gry jest dość tajemniczy Master Chief, pierwszy genetycznie udoskonalony żołnierz. Gra rozpoczyna się w momencie gdy zostaje zaatakowany jeden z ziemskich krążowników. Właśnie tam znajduje się nasz żołnierz, którego zadaniem jest ocalić oblężoną jednostkę. Widzimy zacięte batalie naszych kompanów walczących z wrogiem, dużo z nich jest wyreżyserowanych co podwójnie cieszy gracza. Jest to szczegół, który mimo wszystko bardzo cieszy. Po obronie statku lądujemy na tajemniczej planecie Halo, która ma kształt pierścienia. Tam toczą się kolejne nasze losy. Bez cienia wątpliwości możemy natomiast stwierdzić, iż fabuła jest jednym z mocniejszych punktów gry.

Grafika nie rzuca na kolana, ale trzeba przyznać, że daje dość dużą satysfakcję, jeżeli chodzi o samą rozgrywkę. Wszystko dzieję się płynnie, bez większych opóźnień i przycięć. Oko cieszą dobrze dopracowane efekty świetlne przy strzałach i eksplozjach.

Muzyka stoi również na wysokim poziomie, ścieżka dźwiękowa jest dobrana wyśmienicie i zdaje egzamin szczególnie jeśli gracz posiada system audio 3D, gdyż gra obsługuje również taką opcję.

Na uwagę graczy zasługuje także bardzo ciekawy tryb multiplayer w którym mamy do dyspozycji nowe rodzaje broni i wiele innych opcji.
Jedyną istotną wadą jest fakt, iż żeby w pełni cieszyć się wszystkimi efektami gry potrzebny jest naprawdę dobry komputer z silną kartą graficzną.

Podsumowując gra Halo: Combat Evolved już na konsoli spisywała się bardzo dobrze, także również jej wersja PC została skazana na sukces, tym bardziej, że została wzbogacona o różnorodne dodatki.

Na początku jesteśmy zupełnym żółtodziobem i w miarę upływu czasu i ćwiczeń stajemy się coraz lepsi. Wykonujemy też specjalne zadania, które zlecają nam nie byle kto, ale gwiazdy światowej deski. W zależności od danej gwiazdy i jej charakteru, zadania różnią się od siebie. Niektóre wymagają dużej sprawności i skupienia a niektóre po prostu mają nas przysporzyć o atak śmiechu.

Do dyspozycji mamy wiele dużych i doskonale wykończonych plansz, które aż kipią miejscami do ewolucji na desce. Możemy ćwiczyć sztukę jazdy do bólu. Jednak pamiętajmy, że co za dużo to nie zdrowo – jeśli zaliczymy zbyt dużą ilość wywrotek nasz skater będzie poobdzierany i niezbyt atrakcyjny.

Apropo wyglądu. Możemy cudować z nim do woli. Mamy do wyboru prawdziwą masę ciuchów, desek oraz innych dodatków co sprawi, że staniemy się absolutnie oryginalni i wyjątkowi. Wydawca gry pokusił się także o reklamę kilku znanych marek będących pionierami w skateboardingu.

Gra jest bardzo płynna i daje wiele radości. Wykonujemy dziesiątki ewolucji, których uczymy się podczas rozgrywki. Zachowanie skatera jest bardzo naturalne, deska reaguje na zmianę podłoża i inaczej jedzie po każdym z nich. Na pochwałę zasługuje także świetna grafika, która nie jest już tak kanciasta jak w poprzednich częściach.

Całą tą jazdę umila nam doskonale dopasowana muzyka, dzięki której gra się jeszcze przyjemniej i mniej odczuwa upływający przed monitorem czas.

Gra jak najbardziej polecana dla osób które są fanami deskorolki, jak i również dla tych, którzy swoją przygodę z nią chcą dopiero zacząć.

Gra wykonana jest w trójwymiarowej grafice. Do wyboru mamy pięć rodzajów map gdzie możemy polować na zwierzynę : zimne obszary subarktyczne, tropikalne lasy, pełne gęstej roślinności, niską tundrę, oraz inne charakterystyczne dla tej epoki tereny.

Do dyspozycji mamy sześć rodzajów broni, od krótkiego pistoletu, przez kuszę do karabinu snajperskiego. Możemy używać kamuflażu, radaru oraz innych przydatnych gadżetów. Oprócz unikalnej możliwości polowania na nieistniejące już gatunki zwierząt, gra umożliwia bliższe ich poznanie przez wiele opcji obserwacji zwierzyny.

Jeśli można się do czegoś przyczepić, to na pewno do słabej jakości grafiki, wszystko jest kwadratowe i nie bardzo cieszy oko, lecz tak naprawdę jeśli ktoś skupia się na rozgrywce to nie bardzo przeszkadza mu ten fakt.

Z pewnością ta pozycja musi znaleźć się na półkach wszystkich, którzy lubią pobawić się w myśliwych, zarówno Ci duzi jak Ci mniejsi gracze będą zadowoleni.

Battlefield 2 to kolejna odsłona wspaniałej serii wojennej. Na początku gry, dostępny jest tylko jeden tryb gry – Conquest Mode, lecz jest to tak dobry tryb, że jeden wystarczy. DICE postawiło na dopracowanie do perfekcji jednego trybu, niż wydaniu kilku o średniej grywalności i trzeba przyznać, że wyszło to grze na dobre. Gramy więc w bardzo dobrą grę, która nie ma prawa nam się znudzić. Ponownie zajmujemy się zdobywaniem flag wroga jak w poprzednich częściach. Musimy zdobyć wszystkie flagi, aby wygrać bitwę. Musi dojść do sytuacji, gdzie wróg nie będzie miał żadnej flagi (budynku), więc żaden wojak uśmiercony w jego zespole nie będzie miał możliwości odrodzić się.

Akcja została osadzona w Azji i na bliskim Wschodzie w niedalekiej przyszłości. Do wyboru mamy 3 strony konfliktu : Stany Zjednoczone, Koalicję Środkowego Wschodu i Chińczyków. Trzeba pamiętać, że każda z tych stron różni się posiadanym sprzętem, więc granie każdą ze stron jest zupełnie inne. Mamy do dyspozycji 30 rodzajów pojazdów i mniej więcej podobną ilość broni. Dobrym rozwiązaniem jest zbilansowanie sił każdej ze stron, tak, że ma ona swoje mocne i słabe strony.

Grafika przedstawia się bardzo dobrze, gra pracuje dość płynnie. Doskonale przedstawione jest zachowanie żołnierzy którzy krzyczą i zachęcają nas do walki. Dźwięk, który wydaje broń i pojazdy jest bardzo realistyczny. Można poczuć nie tyle klimat (wojna nie ma klimatu bo to nic dobrego) co smak prawdziwej wojny. Z tym, że tutaj kule nie świszczą nam nad głową a ziemia nie sypie się za kołnierz.

Pozycja jak najbardziej obowiązkowa dla fanów serii, ale również dla przeciętnego gracza, który chce sprawdzić się na płaszczyźnie gier militarnych.